یه کم معرفت داشته باش

یه نظر بده

هوالعادل

وقتی رسیدم خونه خیلی حال بدی داشتم ، دراز کشیدم روی کاناپه ، زیپ کیفم رو باز کردم و پاکت سیگار رو برداشتم ، درش رو باز کردم و یه نخ گذاشتم بین لبهای خشکم ، فند ک رو از توی کیفم در اوردم و روشن کردم ، با اولین پوک سرفم گرفت ، شاید یک سالی می شد که نکشیده بودم ، احساس می کردم آرومم می کنه ، خاکستر های سیگارم رو توی بشقاب میوه ای که روی میز بود می گرفتم ، حوصله نداشتم دنبال زیر سیگاری بگردم ، یک ، دو ، سه ، چهار نخ دود کردم، گوشیم زنگ زد ، گوشی رو از کیفم برداشتم ، سهیل بود ، سعی کردم صدام رو طبیعی کنم ، اما بغض توی گلوم بزرگ تر از اون بود که بتونم قورتش بدم :

_ بله ؟

سهیل : سلام ، خوبی عزیزم ، کجایی؟

_ تازه رسیدم خونه .

سهیل : اِ ، چرا انقدر زود اومدی؟

_سرم درد می کرد اومدم خونه.

سهیل : باشه ، من دو ساعت دیگه می رسم خونه ، کاری نداری؟

_ نه خداحافظ .

بدون اینکه صدای خداحافظیش رو بشنوم قطع کردم. از جام بلند شدم ، سرم گیج رفت ، وای یاد اون لحظات دیوونم می کرد ، لباسام رو در اوردم ، بشقاب میوه که حالا پر از خاکستر بود رو برداشتم و بردم توی آشپزخونه ، سهیل رو با اون خنده هاش یادم اومد ، وقتی وارد کافی شاپ شدن، پشت به در نشست ، و اون دختره خواست بشینه که سهیل صندلیش رو کشید سمت خودش و هر دو خندیدن ، صدای خنده هاشون هنوز توی گوشمه ، صندلی سهیل با دختره حتی سه سانت هم فاصله نداشت ، سهیل پاشو حلقه کرد زیر پای دختره ،من از پشتشون همه چیز رو می دیدم ، دستشو دور شونه دختره انداخت و مِنو رو نگاه کردن، مدام می خندیدن، نمی شنیدم چی می گن اما صدای خنده هاشون توی سرم بود ، یک ساعت و نیم به عشق بازی هاشون نگاه کردم ، یک ساعت و نیم سوختم ، یک ساعت و نیم بغضم رو قورت دادم ، و چهار فنجان قهوه ترک بدون شکر خوردم ، تصمیم به رفتن داشتن ، سریع حساب کردم و رفتم داخل ماشین، دست سهیل حلقه بود دور کمر دختره ، درب ماشین رو براش باز کرد و تا کمر خم شد ، سوار شد ، دیدم که سه بار توی ماشین سهیل ... وای ... سه بار بوسیدش...، سوختم از این همه وقاحت...

آخ ، با چاقوی میوه خوری دستم رو بریدم ، اسکاچ و سینگ ظرف شویی پر خون شده بود ، دستم رو با آب یخ شستم و یه دستمال کاغذی پیچیدم دورش.

ساعت8 بود که سهیل اومد ، من توی آشپزخونه بودم ، ماکارانی رو آبکش می کردم ، سلام کرد ، سلام کردم ، پرسید :چه خبرا ؟ گفتم :سلامتی . و فقط همین ، شاید خسته بود ، از صبح سر کار و ... نه ، تفریح هم رفته بود ، برگشتم و نگاهش کردم ، با شلوارک و زیرپیرنی جلوی تلویزیون لم داده بود ، چقدر دوسش داشتم ، یه لحظه عشق بهش همه ی وجودم رو گرفت، اشتباه دیده بودم ، لباساش رو روی کاناپه نگاه کردم ، وای نه ، همون لباسا بود ، تمام اون عصر رو باز مرور کردم . میز رو چیدم ، عاشق ماکارانی بود ، نشست سر میز و گفت: آخ جون چقدر هوس کرده بودم. با هم شام خوردیم ، سکوت بدی بود ، خسته بودم ، میز رو جمع کردم ، ظرفهارو شستم ، چای ریختم و میوه اوردم ، مثل همیشه . یازده بود که گفت: من می رم بخوابم خیلی خسته ام. رفت . باز مرور کردم ، چقدر حالم بد بود ،  خیلی فکر کردم ، همیشه وقتی حالم بد بود فقط یه چیز خوبم می کرد، دل و زدم به دریا ، مسواک زدم ، سهیل طاهباز خوابیده بود ، سرم رو گذاشتم روی بازوش و محکم بغلش کردم ، اما حالم خوب نشد ، حتی بغضم هم نترکید. سعی کردم خودم رو بزنم به فراموشی . خوابم برد.

ادامه دارد...

دوستان عزیز سلام

تصمیم گرفتم داستانی به نام "قصه ی عشق" رو در چند پست براتون بذارم.

امیدوارم از مطالعه این داستان لذت ببرید.

منتظر نظراتتون هستم.

بابا

حالم خیلی بده

کاش می تونستم داد بزنم

بهت بفهمونم با زندگی من و خواهرم چیکار کردی

بابا دارن تبل رسواییتو می زنن

بابا می دونی رسوایی تو رسوایی بچه هاته

می دونی یه عمر باید تنم بلرزه که نکنه دیگران بهم زخم زبون بزنن

خداوند تو و مامان رو از یک روش امتحان کرد

اما تو مردود شدی

تو باختی

تو خیانت کردی

و ما

شرم می کنیم که توی صورتت نگاه کنیم

شرم می کنیم از دیدن شرم پدرمون

کاش اینا رو می خوندی

کاش...

و مهم تر از همه می خوام عید رو به عشقم

تبریک بگم

نوروز پاسداشت عشقهای کوچکی است که زنده مانده اند و روز تعظیم در برابر عشق های

بزرگی که عظمت را کوچک می دانند.پس به تو در نوروز سلام می کنم که بزرگترین عشق این کوچکی . . .

دوستان عزیز سلام

بابت تاخیر چند روزه ام برای آپ کردن وب شرمنده ام

تا حدودی در جریان هستید که درگیر مشکلات خانوادگی هستم

التماس دعا

زن جوانی در سالن فرودگاه منتظر پروازش بود. چون هنوز چند ساعت به پروازش باقي مانده بود، تصميم گرفت براي گذراندن وقت کتابي خريداري کند. او يک بسته بيسکوئيت نيز خريد و بر روي يک صندلي نشست و در آرامش شروع به خواندن کتاب کرد.

مردي در کنارش نشسته بود و داشت روزنامه مي‌خواند. وقتي که او نخستين بيسکوئيت را به دهان گذاشت، متوجه شد که مرد هم يک بيسکوئيت برداشت و خورد. او خيلي عصباني شد ولي چيزي نگفت. پيش خود فکر کرد : بهتر است ناراحت نشوم. شايد اشتباه کرده باشد.

ولي اين ماجرا تکرار شد. هر بار که او يک بيسکوئيت برمي‌داشت، آن مرد هم همين کار را مي‌کرد. اينکار او را حسابي عصباني کرده بود ولي نمي‌خواست واکنشي نشان دهد. وقتي که تنها يک بيسکوئيت باقي مانده بود، پيش خود فکر کرد : حالا ببينم اين مرد بي‌ادب چکار خواهد کرد؟ مرد آخرين بيسکوئيت را نصف کرد و نصفش ديگرش را خورد. اين ديگه خيلي پرروئي مي‌خواست! زن جوان حسابي عصباني شده بود.

در اين هنگام بلندگوي فرودگاه اعلام کرد که زمان سوار شدن به هواپيماست. آن زن کتابش را بست، چيزهايش را جمع و جور کرد و با نگاه تندي که به مرد انداخت از آنجا دور شد و به سمت دروازه اعلام شده رفت. وقتي داخل هواپيما روي صندلي‌اش نشست، دستش را داخل ساکش کرد تا عينکش را داخل ساک قرار دهد و ناگهان با کمال تعجب ديد که جعبه بيسکوئيتش آنجاست، باز نشده و دست نخورده!

خيلي شرمنده شد! از خودش بدش آمد ... يادش رفته بود که بيسکوئيتي که خريده بود را داخل ساکش گذاشته بود. آن مرد بيسکوئيت‌هايش را با او تقسيم کرده بود، بدون آن که عصباني و برآشفته شده باشد! 

^{صبح كه داشتم بطرف دفترم مي رفتم سكرترم بهم گفت: صبح بخير آقاي رئيس، تولدتون مبارك! از حق نميشه گذاشت، احساس خوبي بهم دست داد از اينكه يكي يادش بود.}

^{تقريباً تا ظهر به كارام مشغول بودم. بعدش منشیم درو زد و اومد تو و گفت: ميدونين، امروز هواي بيرون عاليه؛ از طرف ديگه امروز تولدتون هست، اگر موافق باشين با هم براي ناهار بريم بيرون، فقط من و شما!}

^{خداي من اين يكي از بهترين چيزهائي بوده كه ميتونستم انتظار داشته باشم. باشه بريم. براي ناهار رفتيم و البته نه به جاي هميشه‌گي. براي نهار بلكه باهم رفتيم يه جاي دنج و خيلي اختصاصي. اول از همه دوتا مارتيني سفارش داده و از غذائي عالي در فضائي عالي تر واقعاً لذت برديم.}

^{وقتي داشتيم برمي‌گشتيم، مشیم رو به من كرده و گفت: ميدونين، امروز روزي عالي هست، فكر نمي‌كنين كه اصلاً لازم نباشه برگرديم به اداره؟ مگه نه؟ در جواب گفتم: آره، فكر ميكنم همچين هم لازم نباشه. اونم در جواب گفت: پس اگه موافق باشي بد نيست بريم به آپارتمان من.}

^{وقتي وارد آپارتمانش شديم گفتش: ميدوني رئيس، اگه اشكالي نداشته باشه من ميرم تو اتاق خوابم. دلم ميخواد لباس مناسبي بپوشم تا امروز هميشه به يادتون بمونه شما هم راحت باشيد راحت راحت} .

^{در جواب بهش گفتم خواهش مي كنم. اون رفت تو اتاق خوابش و بعداز حدود يه پنج شش دقيقه‌اي برگشت. با يه كيك بزرگ تولد در دستش در حالي كه پشت سرش همسرم، بچه‌هام و يه عالمه از دوستام هم پشت سرش بودند كه همه با هم داشتند آواز «تولدت مبارك» رو مي‌خوندند.}

ژاله و منصور 8 سال دوران كودكي رو با هم سپري كرده بودند.انها همسايه ديوار به ديوار يگديگر بودند ولي به خاطر ورشكسته شدن پدر ژاله، پدر ژاله خونشونو فروخت تا بدهي هاشو  بده بعد هم آنها رفتند به شهر خودشون. بعد از رفتن انها منصور چند ماه افسرده شد. منصور بهترين همبازي خودشو از دست داده بود.

7سال از اون روز گذشت منصور وارد دانشگاه حقوق شد.

دو سه روز بود که برف سنگيني داشت مي باريد منصور كنار پنچره دانشگاه ايستا ده بود و به دانشجوياني كه زير برف تند تند به طرف در ورودی دانشگاه مي آمدند نگاه مي كرد. منصور در حالي كه داشت به بيرون نگاه مي كرد يك آن خشكش زد ژاله داشت  وارد دانشگاه مي شد.  منصور زود خودشو به در ورودي رساند و ژاله وارد شده نشده بهش سلام كرد ژاله با ديدن منصور با صدا گفت: خداي من منصور خودتي. بعد سكوتي ميانشان حكم فرما شد منصور سكوت رو شكست و گفت : ورودي جديدي ژاله هم سرشو به علامت تائيد تكان داد. منصور و ژاله بعد از7 سال دقايقي باهم حرف زدند و وقتي از هم جدا شدند درخت دوستي كه از قديم  ميانشون بود بيدار شد . از اون روز به بعد ژاله ومنصور همه جا باهم بودند آنها همديگر و دوست داشتند و این دوستی در مدت کوتاه تبديل شد به يك عشق بزرگ، عشقي كه علاوه بر دشمنان دوستان رو هم به حسادت وا مي داشت .

منصور داشت دانشگاه رو تموم مي كرد وبه خاطر اين موضوع خيلي ناراحت بود چون بعد از دانشگاه نمي تونست مثل سابق ژاله رو ببينه به همين خاطر به محض تمام شدن دانشگاه به ژاله پيشنهاد ازدواج داد و ژاله بي چون چرا قبول كرد طي پنچ ماه سور سات عروسي آماده شد ومنصور ژاله زندگي جديدشونو اغاز كردند. يه زندگي رويايي زندگي كه همه حسرتشو و مي خوردند. پول، ماشين آخرين مدل، شغل خوب، خانه زيبا، رفتار خوب، تفاهم واز همه مهمتر عشقي بزرگ كه خانه اين زوج خوشبخت رو گرم مي كرد.

ولي زمانه طاقت ديدن خوشبختي اين دو عاشق را نداشت.

 در يه روز گرم تابستان ژاله به شدت تب كرد منصور ژاله رو به بيمارستانهاي مختلفي برد ولي همه دكترها از درمانش عاجز بودند بيماري ژاله ناشناخته بود.

اون تب بعد از چند ماه از بين رفت ولي با خودش چشمها وزبان ژاله رو هم  برد وژاله رو كور و لال کرد. منصور ژاله رو چند بار به خارج برد ولي پزشكان انجا هم نتوانستند كاري بكنند.

بعد از اون ماجرا منصور سعي مي كرد تمام وقت آزادشو واسه ژاله بگذاره ساعتها براي ژاله حرف مي زد براش كتاب مي خوند از آينده روشن از بچه دار شدن براش مي گفت.

ولي چند ماه بعد رفتار منصور تغير كرد منصور از اين زندگي سوت و كور خسته شده بود و گاهي فكر طلاق ژاله به ذهنش خطور مي كرد.منصور ابتدا با اين افكار مي جنگيد ولي بلاخره  تسليم اين افكار شد و تصميم گرفت ژاله رو طلاق بده. در اين ميان مادر وخواهر منصور آتش بيار معركه بودند ومنصوررا براي طلاق تحریک می کردند. منصور ديگه زياد با ژاله نمی جوشید بعد از آمدن از سر كار يه راست مي رفت به اتاقش. حتي گاهي مي شد كه دو سه روز با ژاله حرف نمي زد.

يه شب كه منصور وژاله سر ميز شام بودن منصور بعد از مقدمه چيني ومن ومن كردن به ژاله گفت: ببین ژاله می خوام یه چیزی بهت بگم. ژاله دست از غذا خوردن برداشت و منتظر شد منصور حرفش رو بزنه منصور ته مونده جراتشو جمع کرد و گفت  من ديگه نمي خوام به اين زندگي ادامه بدم يعتي بهتر بگم نمي تونم. مي خوام طلاقت بدم و مهريتم.......  دراينجا ژاله انگشتشو به نشانه سكوت روي لبش گذاشت و با علامت سر پيشنهاد طلاق رو پذيرفت.

بعد ازچند روز ژاله و منصور جلوي دفتري بودند كه روزي در انجا با هم محرم شده بودند منصور و ژاله به دفتر طلاق وازدواج رفتند و بعد از مدتي پائين آمدند در حالي كه رسما از هم جدا شده بودند. منصور به درختي تكيه داد وسيگاري روشن كرد  وقتي ديد ژاله داره مياد به طرفش رفت و ازش خواست تا اونو برسونه به خونه مادرش. ولي در عين ناباوري ژاله دهن باز كرده گفت: لازم نكرده خودم ميرم بعد عصاي نايينها رو دور انداخت ورفت. منصور گیج منگ به تماشاي رفتن ژاله ايستاد .

ژاله هم مي ديد هم حرف مي زد . منصور گيج بود نمي دونست ژاله چرا اين بازي رو سرش آورده . منصور با فرياد گفت من كه عاشقت بودم چرا باهام بازي كردي و با عصبانيت و بغض سوار ماشين شد و رفت سراغ دكتر معالج ژاله. وقتي به مطب رسيد تند رفت به طرف اتاق دكتر و يقه دكترو گرفت وگفت:مرد نا حسابی من چه هيزم تري به تو فروخته بودم. دكتر در حالي كه تلاش مي كرد يقشو از دست منصور رها كنه منصور رو به آرامش دعوت می كرد بعد  از اينكه منصور کمی آروم شد دكتر ازش قضيه رو جويا شد. وقتي منصور تموم ماجرا رو تعريف كرد دكتر سر شو به علامت تاسف تكون داد وگفت:همسر شما واقعا كور و لال شده بود ولي از یک ماه پيش يواش يواش قدرت بينايي و گفتاريش به كار افتاد و سه روز قبل كاملا سلامتيشو بدست آورد.همونطور كه ما براي بيماريش توضيحي نداشتيم براي بهبوديشم توضيحي نداريم. سلامتي اون يه معجزه بود. منصور ميون حرف دكتر پريد گفت پس چرا به من چيزي نگفت. دكتر گفت: اون مي خواست روز تولدتون موضوع رو به شما بگه...

 منصور صورتشو ميان دستاش پنهون كرد و به بی صدا اشک ریخت. فردا روز تولدش بود...

از یه زندگی بیست و دو ساله برید ،

از همه خاطره های خوب و بدمون برید ،

خیلی حال بدی دارم

از خدا برامون صبر بخواید

برای مادرم که یه عمر تهمت شنید و اخر بهش خیانت شد

برا خواهرم که تمام عشقش پدرم بود پدرم رهاش کرد

برای من که پدر داشتم اما نداشتم

حالا مادرم بار یه زندگی افتاده رو دوشش

هم خونه و هم لوازم خونه

برای این که زندگی کنه

دلم خونه

احساس می کنم دیگه واقعا یتیم شدم

دیگه پدر ندارم

دیگه یه خانواده ندارم.

این داستان رو دوستم برام تعریف کرده و قسم می‌خورد که واقعیه:دوستم تعریف می‌کرد که یک شب موقع برگشتن از ده پدری تو شمال طرف اردبیل، جای این که از جاده اصلی بیاد، یاد باباش افتاده که می گفت؛ جاده قدیمی با صفا تره و از وسط جنگل رد میشه!

این‌طوری تعریف می‌کنه: من احمق حرف بابام رو باور کردم و پیچیدم تو خاکی، ٢٠ کیلومتر از جاده دور شده بودم که یهو ماشینم خاموش شد و هر کاری کردم روشن نمیشد.

هر سال براش هدیه می گرفتم و تولد

اما امسال

دلم ازش گرفته بود

چند بار شمارشو گرفتم اما قطع کردم

می دونستم تماس باهاش حتی برای تبریک باعث می شه بهش بی احترامی کنم

خدایا عاقبت به خیرمان کن

پیری برای جمعی سخن میراند.

لطیفه ای برای حضار تعریف کرد همه دیوانه وار خندیدند.

بعد از لحظه ای او دوباره همان لطیفه را گفت و تعداد کمتری از حضار خندیدند.

او مجدد لطیفه را تکرار کرد تا اینکه دیگر کسی در جمعیت به آن لطیفه نخندید.

گذشته را فراموش کنید و به جلو نگاه کنید

او لبخندی زد و گفت:

وقتی که نمیتوانید بارها و بارها به لطیفه ای یکسان بخندید،

پس چرا بارها و بارها به گریه و افسوس خوردن در مورد مسئله ای مشابه ادامه میدهید؟

کوه بلندی بود که لانه عقابی با چهار تخم، بر بلندای آن قرار داشت.
یک روز زلزله ای کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که یکی از تخم ها از دامنه کوه به پایین بلغزد.

بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه ای رسید که پر از مرغ و خروس بود.
مرغ و خروس ها می دانستند که باید از این تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پیری داوطلب شد تا روی آن بنشیند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنیا بیاید.
یک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بیرون آمد.
جوجه عقاب مانند سایر جوجه ها پرورش یافت و طولی نکشید که جوجه عقاب باور کرد که چیزی جز یک جوجه خروس نیست. او زندگی و خانواده اش را دوست داشت اما چیزی از درون او فریاد می زد که تو بیش از این هستی. تا این که یک روز که داشت در مزرعه بازی می کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج می گرفتند و پرواز می کردند. عقاب آهی کشید و گفت: ای کاش من هم می توانستم مانند آنها پرواز کنم.
مرغ و خروس ها شروع کردند به خندیدن و گفتند: تو خروسی و یک خروس هرگز نمی تواند بپرد.
اما عقاب همچنان به خانواده واقعی اش که در آسمان پرواز می کردند خیره شده بود و در آرزوی پرواز به سر می برد.
اما هر موقع که عقاب از رویایش سخن می گفت به او می گفتند که رویای تو به حقیقت نمی پیوندد و عقاب هم کم کم باور کرد.
بعد از مدتی او دیگر به پرواز فکر نکرد و مانند یک خروس به زندگی ادامه داد و بعد از سالها زندگی خروسی، از دنیا رفت.
تو همانی که می اندیشی، هرگاه به این اندیشیدی که تو یک عقابی به دنبال رویا هایت برو و به یاوه های مرغ و خروسهای اطرافت فکر نکن

زنی مشغول درست کردن تخم مرغ برای صبحانه بود.

ناگهان شوهرش سراسیمه وارد آشپزخانه شد و داد زد : مواظب باش ، مواظب باش ، یه کم بیشتر کره توش بریز….

وای خدای من ، خیلی زیاد درست کردی … حالا برش گردون … زود باش

باید بیشتر کره بریزی … وای خدای من از کجا باید کره بیشتر بیاریم ؟؟ دارن می‌سوزن مواظب باش ، گفتم مواظب باش ! هیچ وقت موقع غذا پختن به حرفهای من گوش نمی‌کنی … هیچ وقت!! برشون گردون ! زود باش ! دیوونه شدی ؟؟؟؟ عقلتو از دست دادی ؟؟؟ یادت رفته بهشون نمک بزنی … نمک بزن … نمک …

زن به او زل زده و ناگهان گفت : خدای بزرگ چه اتفاقی برات افتاده ؟! فکر می‌کنی من بلد نیستم یه تخم مرغ ساده درست کنم؟

شوهر به آرامی گفت : فقط می‌خواستم بدونی وقتی دارم رانندگی می‌کنم، چه بلائی سر من میاری.

فریاد بزنی

جار بزنی

به یکی بگی دوست دارم و باز باورش نشه

باز بهت بی اعتماد باشه

خیلی سخته

حمید من عشق من عزیز من

به خدا عاشقتم 

به خدا دوست دارم

به خدا همه کس منی

غیر از تو کسی رو ندارم

یه کم باورم  کن

می دونم دوستم داری ولی دست از این بی اعتمادی هات بردار

باورم کن

باورم کن که عاشقتم

زندگی قدیم و جدید در یک نگاه

تاثیر پرخاشگری شوهران برروی زنان!

ک پژوهش جدید توسط روان‌شناسان آمریکایی نشان می‌ دهد یکی از دلایل افسردگی در زنان می‌تواند حاصل زندگی کردن با شوهران عصبانی، پرخاشگر و تندخو باشد.

روان‌شناسان دانشگاه میسوری طی یک تحقیق که سه سال به طول انجامید از ۴۱۶ زوجی که تازه ازدواج کرده‌ بودند تعامل سه سال زندگی مشترکشان را به صورت رندوم و با اجازه زوجین فیلمبرداری کردند و بهترین تعامل و بد‌ترین تعامل‌ها را به صورت فیلمی ۲۰ دقیقه‌ای تهیه کردند.

در این نوار ویدئویی دو نوع رفتار شامل رفتار ضد اجتماعی و رفتارهای پرخاشگرانه مورد توجه و بررسی قرار گرفت. شرکت کنندگان در ابتدای این پژوهش هیچ علائمی از افسردگی نداشتند.

محققان با اشاره به این مطلب اعلام کردند که عکس این امر یعنی تاثیر خشم زنان در افسردگی شوهران صدق نمی‌ کند. بعلاوه رفتار گرم و مثبت از جانب شوهران، تاثیر منفی رفتارهای خصمانه آن‌ها را کاهش می‌‌دهد.

دکتر کریستین پرولکس، محقق دانشگاه می‌سوری در این باره خاطرنشان کرد: خشونت شوهران به میزان قابل توجهی، علائم افسردگی را در همسران آن‌ها افزایش می‌‌دهد.

به این ترتیب پس از تنها ۳ سال زندگی مشترک هرچه این رفتارهای خصمانه و ضد اجتماعی در شوهران بیشتر باشد، ‌علائم افسردگی در همسر وی تشدید می‌‌شود.

دیرت شده

تند تند لباس می پوشی

می ری پایین

سوار ماشین می شی

ماشینو روشن می کنی

ماشین عقب عقب با سرعت زیاد می ره تو خونه سرایدار که تو پارکینگه

اخه یه ادم شوت دیشب ماشین رو گذاشته تو دنده خاموش کرده اونم تو دنده عقب

یه سمت ماشین با چرخ میره تو خونه سرایدار

اونو زنشم که از خواب پریدن بیدار می شن و هر چی از دهنشون در میاد بهت می گن

در خونشون می شکنه

وسط کاپوتت و قفل کاپوتتم می ره تو

در کاپوتم تا اداره برا خودش پرواز می کنه

این ماجرا اغاز بدترین روز زندگی من بود